Nie będę się spierał, ale ja też czuję jakbyśmy nie rozumieli o co nam wzajemnie chodzi. Szczególnie, że nawet teraz mówisz…
to z jednej strony wywala error ale z drugiej jednak dalej się dzieje
…i też do końca nie wiem o co chodzi. Bo to nie jest tak, że z jednej strony się dzieje, a z drugiej wywala błąd. To najpierw się dzieje a potem co innego wywala błąd.
W Pythonie, ciąg wyrażeń…
>>> t = ([],2,3)
>>> t[0] = t[0].append(1)
…jest w większości aspektów całkowicie równoważny temu:
>>> lst1 = []
>>> t = (lst1, 2, 3)
>>> lst2 = t[0]
>>> tmp = lst.append(1)
>>> t[0] = tmp
Pierwsze wyrażenie tworzy pustą listę i zapisuje referencję do niej w zmiennej lst1. Drugie tworzy krotkę, z elementami: referencja do listy (tej, co przed chwilą stworzyliśmy), intem 2 i intem 3. Trzecie wyciąga z krotki pierwszy element, który jest referencją do listy (dalej tej samej). Zapisuje tę referencję w zmiennej lst2. Ta referencja to taka sama referencja jak każda inna, w tym przypadku zmienne lst1 i lst2 mają te same wartości (obie te wartości są referencją do tej samej listy) . Czwarte wyrażenie dorzuca imperatywnie na koniec naszej (na razie pustej) listy inta 1 i zwraca None (nic nie znaczący rezultat). Dotychczasowe wyrażenia są poprawne. Ostatnie wyrażenie próbuje zapisać do pierwszego elementu krotki referencję ze zmiennej tmp. To nie może zadziałać, bo krotki są niemodyfikowalne (immutable). Nieważne jakie wyrażenie by nie wstawić w miejsce odniesienia tmp, czy by to nie było 0, None, [], cokolwiek, to efekt będzie taki sam: błąd.
Każda z tych rzeczy z osobna jest w miarę jasna, i działa podobnie w Pythonie, jak i w Javie, C#, Ruby, czy JavaScripcie (choć oczywiście są różne subtelne różnice). Również to jak one się łączą, czyli fakt iż wyrażenia wykonują się od środka, w kolejności, jest cechą wspólną wymienionych języków, choć może zaskoczyć kogoś kto znał wcześniej Haskella (tam działa to inaczej).